Ολίβια Ντιν: «Στο σχολείο έτρωγα το μεσημεριανό μου στις τουαλέτες - Ένιωθα ντροπή για το ποια ήμουν»
Για το μπούλινγκ που δέχθηκε από τους συμμαθητές της όταν ήταν παιδί μίλησε η τραγουδίστρια και εξήγησε πώς κατάφερε να βρει τον εαυτό της.
Και ενώ η καριέρα της συνεχίζει να εκτοξεύεται, έχοντας κεδρίσει τέσσερα βραβεία Brit τον περασμένο μήνα και ένα βραβείο Grammy τον Φεβρουάριο, η Ολίβια Ντιν παραμένει προσγειωμένη και αποδίδει τα εύσημα στις στενές της φίλες που τη βοήθησαν να παραμείνει «ψυχικά δυνατή» μέσα στον «παραλογισμό», ενώ παραδέχεται πόσο εύκολο θα ήταν να «χαθεί και να μπερδευτεί μέσα στον χώρο που κινείται».
Η τραγουδίστρια εξηγεί ότι εξαιτίας της διασημότητας και των έντονων στιγμών που ζει, η καθημερινότητά της κάποιες φορές μπορεί να γίνεται ακραία και παράλογη. Μπορώ να καταλάβω πώς οι άνθρωποι μπορούν να χαθούν και να μπερδευτούν μέσα σε αυτόν τον κλάδο. Πρέπει να είσαι αρκετά ψυχικά δυνατός. Είμαι τόσο τυχερή που κινούμαι σε χώρους έξω από αυτόν όπου τίποτα από αυτά δεν έχει σημασία.
Οι φίλοι μου νοιάζονται, αλλά όχι περισσότερο από όσο νοιάζομαι εγώ για αυτό που κάνουν. Η ζωή μου δεν είναι πιο σημαντική από τη ζωή κανενός άλλου. Είναι απλώς δική μου» ξεκαθαρίζει.
Όπως αποκάλυψε, η μητέρα της ήταν αυτή που την παρότρυνε να ακολουθήσει τον δρόμο της μουσικής και να γραφτεί στο διάσημο σχολείο Brit απ' όπου αποφοίτησαν μεταξύ άλλων η Αντέλ και η Έιμι Γουάινχαουζ και όπου έκανε πραγματικούς φίλους και βρήκε αποδοχή γι' αυτό που ήταν, μετά από μια δύσκολη περίοδο στο προηγούμενο σχολείο της.
Το μουσικό σχολείο μου επέτρεψε να απελευθερωθώ
Η Ολίβια Ντιν όπως αποκάλυψε, έπεσε θύμα εκφοβισμού, καθώς οι συνομήλικοί της την έκαναν να νιώσει «ντροπιασμένη» και «σαν να το παράκανε» και θυμήθηκε ότι έτρωγε το μεσημεριανό της μόνη στις τουαλέτες.
Στη σχολή BRIT άλλαξαν τα πάντα και μάλιστα γνώρισε την πιο στενή της φίλη με την οποία συγκατοικούν μέχρι σήμερα.
«Γνωριστήκαμε την πρώτη μέρα που άλλαξα σχολείο και της είπα, «Κορίτσι μου, έτρωγα το μεσημεριανό μου στην τουαλέτα. Θέλεις να γίνουμε φίλες;» εξήγησε.
Συνεχίζοντας να μιλά για το μουσικό σχολείο ανέφερε: «Μου επέτρεψε να απελευθερωθώ από το να νιώθω ντροπή για το ποια ήμουν. Ήταν τόσο ενθαρρυντικό να είσαι περιτριγυρισμένος από ανθρώπους που θεωρούσαν τη μουσική κουλ και την επιθυμία να λάμψεις επίσης κουλ.»
